Na pierwszym północno-wschodnim filarze zawieszone jest epitafium Anny Loyze . Powstało ono w 1563/64 r. Autorem jego kamiennej ramy jest tzw. Mistrz Karyatiden. Centralną jego częścią jest owalny obraz przedstawiający Przemienienie Pańskie. Na dole znajduje się kartusz z dwiema tarczami herbowymi. Obraz otoczony jest bogato rzeźbioną i złoconą ramą. Dolną część zamyka Feniks z rozpostartymi skrzydłami. Górną zaś wieńczy stojąca alegoria Miłości z płonącym sercem. Symetrycznie po obu stronach obrazu umieszczone są po trzy alegoryczne postacie kobiece odziane w przylegające do ciała suknie. Są to od lewej: Wiara z tablicą X Przykazań, Nadzieja z kotwicą, Wstrzemięźliwość z dzbankiem i Męstwo oraz stojące: Sprawiedliwość z mieczem i wagą oraz Mądrość z lusterkiem i wężem. Dookoła postaci ale,gorycznych znajdują się liczne rollwerki, woluty, putta, kiście owoców, główki aniołów i zwierząt. Niearchitektoniczny, dynamiczny i niestabilny kształt rozczłąkowanej na krawędziach elipsy nadaje epitafium charakter wyrażnie manierystyczny. Bogactwo ornamentów i dekoracji oraz wykonanie obrazu dowodzą wysokiego poziomu artystycznego i ciekawej koncepcji twórcy epitafium.