Obok na murze przyporowym znajduje się, jedno z największych i najpiękniejszych w kościele, epitafium Edwarda Blemke. Pochodzi ono z 1591 r. i wykonane zostało z piaskowca. Umieszczone w lewym rogu na odwrociu epitafium inicjały: WWB dowodzą, że twórcą jego byi '.'.'iJ. lem van den Blocke. Relief środkowy przedstawia zmartwychwstanie ciał w dolinie Jozafata wg wizji proroka Ezechiela. W środku kompozycji stoi prorok Ezechiel. Wokół niego widać krąg kłębiących się ciał. Pierwszy plan ukazuje kolejne stadia przyoblekania się ludzkich szkieletów w ciała. Leżące lub podnoszące się ciała ujęte są bardzo dynamicznie, w wydłużonych proporcjach i nienaturalnych skrótach. Perspektywę podkreśla wysoko podniesiony horyzont. Nad tą sceną w sferze niebieskiej widać tetragram i cztery główki aniołów wydmuchujących wiatry w kierunku pola zmartwychwstania. Relief flankują dwie kolumny z jońskimi kapitelami. W arkadach stoją dwie postacie alegoryczne: Sprawiedliwość i Roztropność. Centralna część wsparta jest na wydłużonych kanelowanych konsolach z lwimi maskami. Między nimi znajduje się kartusz z trzema tablicami inskrypcyjnymi.