Na wschodniej ścianie kaplicy znajduje się pompatyczne epitafium poświęcone Konstantynowi Ferberowi. Pochodzi ono z 1646 r. Wykonane jest z marmuru i alabastru. Owalna tablica inskrypcyjna otoczona jest wieńcem z liści dębowych i bogato rzeźbioną ramą. Jej elementy to: zbroje, broń, panoplia, girlandy owoców, szpadel, kilof, księga i sowa. Widzimy tam równieź dwa herby rodzinne. Podstawę stanowi fragment sarkofagu z akantowym fryzem. Na środku belkowania widać czaszkę z piszczelami, przez której oczodoły prześlizguje się srebrny wąż ze złotym jabłkiem. Ponad tablicą na owalu widoczny jest tetragram. Na gzymsie zaś obłoki, pod którymi stoją klepsydra i dymiąca czara. Z obłoków wyłaniają się dwie trąby owinięte szarfami z napisem w języku łacińskim: ))Powstańcie zmarli, pośpieszcie na sqdll. Nad kompozycją znajduje się korona oraz dwie skrzyżowane gałęzie palmowe. Na gzymsie widzimy spadającą z obłoków postać dziecka. Chodzi prawdopodobnie tu o przedstawienie początku ziemskiej egzystencji »umiłowanego brata« Konstantyna, który w zamyśle autora był darem niebios dla Gdańska.