Po przeciwnej stronie filara wisi epitafium dwóch Gabrieli Schumannów. Pochodzi ono z 1654 r. Zasadniczą jego częścią jest czarna marmurowa tablica o kształcie leżącego wypukłego owalu, z pozłacaną łacińską inskrypcją. Okala ją okazały wieniec laurowy z zasiadającymi postaciami cnót ukazujących przymioty obu Schumannów. Są to: Sprawiedliwość, Miłość, Umiarkowanie, Męstwo, Roztropność i Nadzieja. Pod tablicą, w marmurowych tondach ukazane są alabastrowe popiersia ojca i syna Schumannów. Tonda jak klamrą spięte są alegoryczną postacią kobiecą, symbolizującą wiarę. Nad główną tablicą znajduje się mniejsza również owalna, otoczona wieńcem drobnych obłoków. Na metalowym podłożu namalowana jest na niej scena ukazująca Chrystusa w domu Marii i Marty. Kolorystyka obrazu jest oszczędna, utrzymana w tonacji brunatnoszarej. Zadaniem jego jest poinformowanie widza, że obaj Schumanowie tak jak Maria obrali lepszą cząstkę. Ponad obrazem nad chmurami przysiadły dwa uskrzydlone putta, trzymające w wyciągniętych dłoniach koronę, symbol niebieskiej chwały. Ponad nimi na jasnoszarym tle umieszczone jest metalowe pozłacane półsłońce. Całości kompozycji dopełniają alabastrowe herby Schumannów i ich żon. Na ścianie stanowiącej tło epitafium namalowano iluzoryczny »idealny«jego cień. W latach 1985/86 epitafium poddane zostało konserwacji.