Po przeciwnej stronie na narożnej ścianie znajduje się epitafium Walentego Wintera i jego dwóch kolejnych żon. Pochodzi ono z 1671 r. Centralną jego część obejmuje podwójna prostokątna rama, wewnątrz której u góry znajduje się tondo z popiersiem Wintera. Otacza je wieniec. Po jego bokach zwisają girlandy owoców. Pod tondem rzymski wojownik odsłania kotarę, za którą widać reliefową scenę wojenną. Równieżobramienie całości wypełnione jest bogato licznymi panopliami, owocami i sprzętem wojennym. W zwieńczeniu widzimy tarczę herbową. Boki natomiast ujmują ucha z festonami i akantową wicią z puttami. W części dolnej epitafium owalną tablicę inskrypcyjną flankują dwa tonda z popiersiami obu kolejnych żon Walentego Wintera. Pod tablicą znajduje się kartusz z dwoma herbami. Ponad epitafium na ścianie umieszczona jest gołębica trzymająca w szponach wieniec, z którego spływają dwa końce sznura z frędzlami, podtrzymywane przez dwa skrzydlate putta. W latach 1987/88 przeprowadzono konserwację epitafium a wykonał ją Leszek Zakrzewski.