Zawieszone jest ono na południowo-wschodnim filarze na skrzyżowaniu nawy z transeptem. Epitafium powstało ok. 1590 r. Występuje w nim wiele cech manierystów niderlandzkich. Łączone jest z kręgiem Antoniego Mollera. Część centralną epitafium wypełnia obraz Opłakiwanie Abla. Flankują go dwie kariatydy: Wiara i Nadzieja. Całość ujmują dwa ucha o okuciowo-rollwerkowych brzegach, z których ześlizgują się skrzydlate putta, trzymające wstęgi z pękami owoców. Centrum ucha wypełniają tarcze herbowe. Niżej pod wąskim gzymsem na poziomej tablicy namalowana jest kolumnowa hala, pośrodku której na kamiennej posadzce klęczy na poduszce mężczyzna w zbroi. Przed nim leży hełm. Po obu stronach, wsparte na postumencie kolumny, tarcze herbowe. Epitafium zwieńczone jest jasnoszarym kartuszem. W jego centrum znajduje się ustawiony pionowo owal tablicy inskrypcyjnej. Na bocznych krawędziach kartusza siedzą dwa amorki opierające się na czaszkach.