W nawie głównej dostrzegamy drugi cenny żyrandol pochodzący z 1490 r. Jest on dziełem mistrza Andrzeja, o czym świadczą dwa dobrze zachowane napisy. Na górnym graniastosłupie: iimester andreus un rothild hanske« oraz na dolnym graniastosłupie: IWO do CCCCLXXXX mester andreas«, żyrandol posiada wymiary: 1,60 x 2,00 m. Jest on dwunastoramienny, co ma symbolizować dwunastu apostołów oświecających świat Ewangelią.

Część dolna zakończona jest głową lwa. Wskazuje to na potomka Dawida, Chrystusa. Ośmioboczny graniastosłup jest grawerowany. Na poszczególnych polach na przemian znajduje się kielich z hostią oraz święci: Dorota z dużymi obcęgami, Barbara z wieżą, Jakub z kosturem pielgrzyma oraz Bartłomiej z nożem. Część górna posiada również kształt ośmiobocznego graniastosłupa zwieńczonego spłaszczoną kulą. Na poszczególnych polach wygrawerowane są postacie świętych apostołów i niewiast. Wewnątrz kosza znajdowała się drewniana rzeźba NMP z Dzieciątkiem, jako niewiasty apokaliptycznej, otoczona liliami, tworzącymi formę owocu granatu. Stała ona na sierpie księżyca. Niestety, zaginęła w czasie wojny. Od ustawionych wertykalnie wygiętych w łuk prętów ze stylizowanych lilii, które zamykały postać Marii w ażurowej formie owocu granatu, odgałęziają się ramiona dźwigające profitki podświecowe.