Przy niskim murze oddzielającym Kaplicę św. Doroty od nawy transeptu wzniesiono nagrobek Bahrów. Wykonał go, na zamówienie burmistrza H. Speymanna, wybitny artysta Abraham van den Blocke. W świątyni został ustawiony w styczniu 1620 r. Wykonany jest z różnobarwnych marmurów, wapieni i alabastrów. Utrzymany jest w tonacji brązowej ze złoceniami na detalach. Jest przeznaczony do oglądania od frontu. Na podwójnym cokole stoi węższa tumba zwieńczona szerokim profilowanym gzymsem, wspartym w narożnikach wolno stojącymi kolumienkami. Powyżej na płaskiej płycie, między dużymi obeliskami umieszczonymi w czterech narożnikach, klęczy para małżonków Judyta i Szymon Bahrowie, zwróceni ku sobie twarzami, w postawie adoracji, ze złożonymi rękoma. Między nimi znajduje się dwustronny pulpit z herbem Rawicz. Front tumby niemal w całości wypełnia duża tablica inskrypcyjna. Fundatorem pomnika był burmistrz Gdańska Jan Speymann, zięć Bahrów, właściciel tzw. Złotej Kamienicy przy Długim Targu. Wykonawca i fundator nawiązali do monumentalnej formy pomników książęcych i magnackich. Kosztowny materiał, lokalizacja w olbrzymiej, jasno oświetlonej hali transeptu, wyniesienie zmarłych adorantów ponad głowy gromadzących się w świątyni, świadczą o chęci zadziwienia współczesnych i podkreślenia poczucia siły, dumy i smaku artystycznego rodu. Szymon Bahr był faktorem królewskim Jana III i Zygmunta III Wazów. Udzielał pożyczek, pośredniczył w transakcjach dworu. W 1591 r. otrzymał patent szlachecki z herbem Rawicz-Dembińskich.