W przejściu Bramy Radnych znajduje się rzeźba św. Anny Samotrzeć. Prawdopodobnie pochodzi ona z dawnego ołtarza św. Anny, który był fundowany w 1477 r. Jest to rzeźba pełnoplastyczna wykonana w miękkim wapieniu. Przedstawia ona św. Annę w typie hieratycznym. Święta w prawej dłoni trzymała książkę. Lewą ręką podtrzymuje znacznie mniejszą od siebie postać Naj św. Marii Panny. Matka Boska ukazana jest w pozycji siedzącej. Na jej lewym kolanie zasiada Dzieciątko ukazane z profilu. Powyżej torsu jest ono niestety zniszczone. Twarze postaci charakteryzują wydatne rysy, nie posiadające jednak zindywidualizowanych cech. Draperie szat tworzą duże, łamane płaszczyzny, miejscami w formie litery S. Rzeźba św. Anny stanowi przykład tzw. stylu ciemnego, będącego stylem przejściowym, między stylem gotyckim łamanym a renesansowym. Występują tu jeszcze takie cechy jak kontrapostowe wygięcie postaci, motyw bordiury, esowate załamania szat, lecz z drugiej strony psychologiczne ukazanie więzi dziecka z matką, stanowiących integralną całość, pewna iluzja przestrzenna, formowanie szat wskazują już na rodowód rzeźby z przełomu gotyku i renesansu.