Gotycki sakramentarz wykonany został w latach 1478/82 i jest dziełem gdańskiego warsztatu. Podstawę jego stanowi sześcioboczna kamienna baza, na której wsparta została cienka kolumienka przepasana ornamentem. Z niej wyrasta architektura całego obiektu, który posiada kształt wysmukłej, czterokondygnacyjnej wieży zwieńczonej daszkiem. Tabernakulum wykonane jest z polichromowanego drewna dębowego. Jego wysokość wynosi 8,30 m. Powierzchnia sakramentarza niemal w całości przykryta jest ornamentem maswerkowym. Wzdłuż bocznych krawędzi znajduje się bogaty zestaw pinakli, fial, sterczyn i rzeźb figuralnych. Na narożnikach, w formie wsporników pod pierwszą kondygnacją, widzimy główki ludzkie. Wieńczą je postacie męskie w strojach symbolizujących różne stany i zawody. Pod nimi zaś, umieszczone są małe lewki. W partii zwieńczenia po linii ornamentów biegną rzędy krabów, a ponad nimi, na samym szczycie, znajduje się gniazdo pelikana z trzema małymi ptaszkami. Dolną krawędź pierwszej kondygnacji zdobią konsolki, służące do ustawiania cyborium. O bogactwie artystycznym i inwencji rzeźbiarskiej świadczy fakt, że ornamentyka powtarza się tylko w minimalnym stopniu.

Na drzwiach tabernakulum od strony wewnętrznej, a więc niewidocznej dla widzów, znajduje się obraz (1478/82) o wymiarach 120 x 35 cm. Ten piękny gotycki obraz przedstawia Chrystusa jako Zbawiciela świata (Salvator Mundi); obraz wykonano temperą na desce. Chrystus ukazany jest na tle czerwieni. W lewej ręce trzyma kulę ziemską z obręczą i złotym krzyżem. Prawą wznosi w geście błogosławieństwa. Głowa przyozdobiona jest złocistym nimbem. W postaci Chrystusa zwraca uwagę mocne opracowanie głowy i twarda artykulacja płaszcza, wskazujące na miejscowego malarza gdańskiego, twórcę ołtarza św. Szymona i Judy.